REISVERSLAG FEBRUARI 2022

 
Ons bezoek was kort maar krachtig. Belangrijkste doel was om de door de aannemers verrichte werkzaamheden van de afgelopen periode met eigen ogen te aanschouwen. Het resultaat stelde ons in alle opzichten tevreden. Het was volgens afspraak en tijdig uitgevoerd, op detailniveau was aandacht besteed aan wat extra onvolkomenheden (zonder meerprijs!) en de kwaliteit was bijna “on-keniaans” . Om de belangrijkste zaken te vermelden:
Op de lokalen in Kinango waren de oude verroeste golfplaten vervangen door mooie blauwe gegalvaniseerde bedekking. De onderliggende balken waren – voor zo ver die waren aangetast door lekkages – vervangen of gerepareerd.  Alle gebouwen werden geschilderd en zien er weer fris uit.


 
De dovenschool is een internaat waar de leerlingen steeds achtereen zo’n 10 weken fulltime verblijven. Van de ouders wordt verwacht dat zij de kosten dragen voor het verblijf, het niet-onderwijzend personeel en de dagelijkse maaltijden en verzorging. Deze arme ouders zijn daar in het geheel niet toe in staat. Daarom blijft het heel fijn dat de VAT-Foundation deze kinderen ondersteunt en zorgt voor drie eenvoudige maaltijden per dag en af en toe iets extra’s. Onze (maar vooral HUN) DANK is groot! 
De school schafte zelf een oven aan om brood te bakken. Deze prachtige oven wordt efficiënt verwarmd met houtskool. Wij trakteerden op verse kippen. Op zo’n houtskoolvuurtje een ware belevenis voor de leerlingen die verder nooit vlees eten. 


In Kafuduni waren de gaten in de cementvloeren gerepareerd. Sommige dekvloeren zijn geheel vervangen en daardoor is het resultaat vlekkeloos. 

Het Makuti dak van de shade was niet meer te repareren maar moest in zijn geheel worden vervangen . In overleg met de aannemer Martin kozen we voor de duurdere zogenaamde hotelkwaliteit: de makuti’s heel kort op elkaar in de wetenschap dat het daardoor langer goed blijft. Het resultaat is verbluffend mooi.  

Verder is de hele school opnieuw geschilderd en zijn kleine reparaties in de slaapzaal uitgevoerd aan tussenwanden en deuren. Voor een invalide-leerling die in een rolstoel zit maakte Martin op ons verzoek een speciaal toilet: handig en hygiënisch.
 Op deze plaats spreken we onze grote dank uit aan Riaree, het fonds dat deze reparaties en renovaties mogelijk maakte. Je wilt niet weten hoe goed het voelt als je daar ter plekke kunt aanschouwen dat alles er weer pico-bello uitziet. DANK!! 


 
We ontvingen daarenboven genoeg donaties om alle leerlingen van een nieuw uniform te voorzien: in Kinango de bekende geel-blauwe Sarto-kleuren.   

In Kafuduni geheel nieuwe kleuren: omdat ze een zelfstandige school zijn geworden wilden ze graag afscheid nemen van het bekende geel-blauw. Om zich te onderscheiden van de naastliggende geelblauwe  Primary School kozen ze voor grijs met oranje. 


 Op de terugweg gingen we even langs bij James om de kinderen (Marion en Robert) te aanschouwen. Ze zijn naar ons vernoemd, maar dat wil natuurlijk niet betekenen dat ze een streepje voor krijgen op alle andere kinderen die onze steun verdienen . 

Natuurlijk bezochten we ook  weer de Marenji Primary School van Annah en haar tweeling Gloria en Patricia.  

Ook de leerlingen van Rachel op  de Canaän Kleuterschool werden getrakteerd. Deze keer op watermeloen.  Rumba (de Inspecteur van het Bijzonder Onderwijs) kreeg een laptop. Misschien niet helemaal zoals het hoort, maar wel verdomd nuttig in de contacten. Ook Leonard Amani kreeg een laptop voor zijn hbo-studie auto-engineering 


 
Onze dove oud-leerlingen die zelfstandig ondernemen werden natuurlijk ook even opgezocht: de kapsalon en de lasser verdienen genoeg om in hun levensonderhoud te voorzien en geven zelfs af en toe financiële steun aan hun arme ouders.  

Een verrassing: We ondersteunden in 2005 een paar weesmeisjes. Met de meesten onderhouden we frequent contact, maar Siti verloren we uit het oog. Na meer dan 10 jaar meldt Siti zich: inmiddels afgestudeerd. Lerares Engels op een middelbare school, twee kinderen en zich verplaatsend op een motorfiets. Die ga je niks meer wijsmaken! Wat een mooi mens is ze geworden. 


 
En tot slot werd de lang beloofde schoolreis voor de leerlingen van de Vocational Deaf uit Kwale naar het strand georganiseerd.  Eerst deelden we nog heel veel mooie kleding uit waar de meiden zichtbaar van genoten.  

Wat een feest om al die blije koppies van deze inmiddels jong-volwassenen te zien. En dan te bedenken dat we een aantal van hen al vanaf hun vierde jaar kennen en ondersteunen. Kijk eens wat een prachtige mensen het zijn geworden!  (en wat kun je toch veel doen in één week.................)  
https://youtu.be/PtJJYtVnPTw

REISVERSLAG OKTOBER 2021

Allereerst bezoeken we een paar oud-leerlingen die met onze steun een eigen bedrijfje zijn begonnen: ziehier de lasser.

En het theehuisje met thee en zelf gebakken koekjes.

Deze oud-leerling draagt zorg voor de tuin van het doveninternaat: het ligt er prachtig bij en zo eten ze groenten uit eigen tuin.

Een zeer succesvolle kapsalon, gerund door twee oud-leerlingen die hier zó veel verdienen dat ze maandelijks wat geld aan hun ouders overmaken.

De projecten bleken allemaal in goede staat de corona-tijd te zijn doorgekomen. De gebouwen waren tijdens onze afwezigheid gerepareerd en gerenoveerd met dank aan het Global Durability Fund. De leerlingen waren inmiddels weer goed doorvoed en straalden toen ze ons zagen (en wij straalden nog meer!) Omdat plaatjes meer zeggen dan woorden: hier komen ze.

Op de dovenschool in Kinango trakteerden we op een luxe maaltijd met kip, frites en salade: het was een daverend succes.

Natuurlijk hadden we ook weer een "meidendag". Onze heldinnen van het eerste uur kwamen met hun kinderen naar Safari Beach en genoten van het zwemmen en de maaltijd.

De kleuters op Canaän 

Het nieuwe keukenblok in het écht bekeken. Ook hier alweer allemaal blije koppies. De traktaties worden dankbaar in ontvangst genomen.

Jeannet is heel blij met haar diploma: wij betaalden haar opleiding en nu heeft ze dus een betaalde baan als onderwijzeres op onze dovenschool. Om haar dank te tonen kregen we  prachtige doeken en een emotionele toespraak.

We bezochten Annah in haar mooie eigen  huis. De tweeling Gloria en Patricia keek even de kat uit de boom (want zo vaak zien ze geen witte mensen in hun eigen huis) maar tijdens de heerlijke maaltijd ontdooiden ze snel en genoten van de meegebrachte cadeaus uit Nederland.

En dan nog een paar foto's van bijzondere momenten: de shirts van de Bargus voor de dove leerlingen op Kwale Vocational, onze dove kok Ndoro die met het Keniaanse basketbal-team voor doven kampioen werd van heel Afrika, het bliksembezoek van Minister Martin  (al jaren onze trouwe aannemer maar inmiddels ook Minister van Water in regeringsauto met chauffeur), de telefoon van Annelies voor Cecilia, ons bezoek aan de Dovenschool in Kidimu van Alex en Manuela en de mooie schildering van de gebarentaal op de muur in Kinango. En natuurlijk bezochten we ook weer onze dove leerlingen op de middelbare school in Pwani (op één dag 6 uur in het busje om deze kinderen een half uur te zien). Afsluitend natuurlijk het gebruikelijk diner met onze chauffeur en vriend John, zijn vrouw Ruth en de prachtige Robert.

En tot slot My Book Buddy. Met de hulp van deze Nederlandse organisatie staat nu in elke klas in Kinango een boekenkast met leesboeken die elke week van leerling wisselen en in een mooi tasje kunnen worden bewaard.